Radoniów powstał w bezpośrednim sąsiedztwie bardziej uczęszczanych dróg handlowych i był zamieszkany w czasach przedhistorycznych co wskazują ślady osadnictwa sprzed XIII w. W obecnie nam znanych dokumentach „pisanych” wymieniony jest w1307r. kiedy to okoliczne wsie i lasy zostały przekazane klasztorowi z Lubomierza (Libenthal) na ponad 500 lat przez synów Jutty von Libenthal, do których wcześniej należała. W 1313 r. wieś nazywała się Ottendorf. W listopadzie 1399 r. pod Radoniowem zarządca zamku Gryf (1396 – 1399) burgrabia Wolf Romke trudniący się rozbojem napadł ze swoim oddziałem na podstawionych kupców jadących ze słabą eskortą z Gryfowa do Jeleniej Góry. W okolicach zamku po zaciętej walce został ujęty przez mieszczan gryfowskich. Na taki plan wpadł burmistrz Gryfowa Henstchil Harte. A zgodę na to wydał ówczesny właściciel zamku Benesz z Choustnik (naczelnik prowincji z ramienia króla czeskiego Wacława IV, starosta księstwa świdnicko - jaworskiego 1387-1403) rezydujący w Świdnicy. Po schwytaniu rabusia nowym zarządcą zamku Gryf zostaje Hans Czambora, który w październiku 1399 r. z rozkazu starosty nadzoruje ścięcie głowy Wolfowi Romke i zakopanie jego ciała na drodze do zamku. W XV w. Radoniów bardzo ucierpiał z powodu wojen husyckich. W 1426 r. husyci napadli na klasztor w Lubomierzu, który spalili i zburzyli nie oszczędzając przy okazji samego miasta jak również Radoniowa i okolicznych wsi. W 1511 r. Urlik Schoff właściciel zamku Gryf sprzedaje część gruntów w Radoniowie, Młyńsku, Chmieleniu i Rębiszowie. W latach 1612-1613 panuje zaraza, która zdziesiątkowała mieszkańców. Szwedzi w Radoniowie Szwedzka armia pod dowództwem grafa Mansfelda stała od 2 do 16 marca 1620 r. na linii Lwówek - Mirsk doszczętnie rabując wszystkie miejscowości. Podczas wojny 30-letniej kolejne armie rabują i plądrują Radoniów. Taka sytuacja trwała aż do 1635 roku.     W 1668r. wieś nosi nazwę Ottendorf, która utrzymuje się do 1945 roku.     W 1748 roku  bardzo duże spustoszenie powoduje oberwanie chmury. W 1765r. jej wartość szacowano na blisko 5 000 talarów, mieszkało w niej 22 kmieci, 16 zagrodników, 80 chałupników, 7 rzemieślników i 3 wolnych ludzi. W 1786r. istniał kościół katolicki, szkoła i młyn wodny (usytuowany był na Młyńskiej Strudze i należał do zamku Gryf w Proszówce).     W 1797 roku we wsi panowała zaraza, dla upamiętnienia tych wydarzeń mieszkańcy, obok kościoła postawili kapliczkę morową. Żołnierze Napoleona w Radoniowie. 12 lutego 1808 roku 59 regiment piechoty pod dowództwem kapitana Willarda przemaszerował z Mirska przez Radoniów do Lubomierza. W 1810r. po kasacie dóbr kościelnych Radoniów przestał być wsią należącą do klasztoru i przeszedł pod królewski urząd dzierżaw. W 1813 roku pomiędzy Radoniowem, Krzewiem Wielkim i Oleszną Podgórską zaczęto budowę potężnego obozu wojskowego. W krótkim czasie powstało setki drewnianych baraków dla żołnierzy i oficerów. Na mieszkańców okolicznych wsi spadł obowiązek zaopatrzenia całego obozu (prowiant, pasza dla koni, itp.).  W 1825r. we wsi były 122 domy, w których mieszkało 549 osób, szkołaposiadała swojego nauczyciela, wymienia się królewski drogowy posterunek celny. W 1840r. młyn wodny posiada już dwa koła, we wsi znajdują się dwie gospody, wśród mieszkańców wymienia się 460 prządków (był to szczyt tkactwa chałupniczego w Radoniowie), 14 rzemieślników i 10 domokrążców. W tym okresie mieszkańców było najwięcej w historii Radoniowa - w 124 domach mieszkało 604 osoby! Nabożeństwa w kościele odbywały się w każdą niedziele i święta. Po upadku tkactwa chałupniczego zaczyna się powolny okres wyludniania wsi, która nigdy nie odzyskała tak świetnej koniunktury. W 1865 r. przeprowadzono linię kolejową (ale nigdy nie wybudowano stacji kolejowej) i zmodernizowano szosę. W latach 1881 – 84 wybudowano kościół. Po I wojnie światowej koło kościoła powstaje obelisk upamiętniający mieszkańców wioski, którzy nie powrócili z wojny. Sytuacja Niemców pod koniec II wojny światowej. Do stycznia 1945 roku we wsi panował względny spokój, gdyż większość mężczyzn przebywała w na wojnie. Niepokój narastał wraz ze zbliżającym się frontem. 20 stycznia 1945 roku został wydany rozkaz dowództwa niemieckiego o ewakuacji ludności powiatu Lwóweckiego. Masowe ucieczki i wycofujące się wojska niemieckie i zbliżająca się armia radziecka wprowadziła zamęt i strach wśród mieszkańców. W drugiej połowie lutego front zatrzymał się na wysokości Lwówka Śl. I dopiero ok. 15 kwietnia przesunął się w rejon Lubomierza w tym czasie sekretarz powiatowy NSDAP organizuje wiec iż zapewnia uciekinierów ze Lwówka Śl. i okolic, że wkrótce nastąpi koniec wojny. Dopiero po kapitulacji III Rzeszy, 31 Armia I Frontu Ukraińskiego przesunęła się w kierunku Świeradowa.      W 1945 roku przyjeżdżają pierwsi osadnicy wojskowi wraz z rodzinami. Są to trzy rodziny: Szafranów, Szerszeniuków i Kopczyków z kresów wschodnich (pow. Stanisławów).     W maju 1945 roku zaczynają działalność polskie władze, najpierw w Jeleniej Górze a w czerwcu w powiecie Lwóweckim. Sytuacja jest trudna w okolicy grasują odziały własowców i resztki oddziałów niemieckich.     W 1945 roku pierwszym polskim sołtysem zostaje por. Tadeusz Serwatka. Podczas II wojny światowej wieś ominęły wszelkie działania wojenne i nie zniszczona przechodzi w ręce polskich osadników. Sytuacja taka trwa do 1947r. kiedy to Niemcy muszą opuścić dotychczasowe domy, z powodu przesunięcia granic.     W 1945 roku wieś nazywa się Antonowo. Obok siebie w tych samych domach mieszkają niemieckie i polskie rodziny. Po piątym listopada 1945 roku przybywa na parafię Lubomierz ks. Bernard Pyclik. Co 2 tygodnie w niedzielę odprawia mszę w Radoniowskim kościele. Wcześniej mszę odprawiali niemieccy duchowni ks. Hausdorf i wikariusz ks. Herc. Msze w owym czasie były odprawiane po łacinie.         W 1947r. wieś zmienia nazwę na Radoniów.     W 1950 roku Odbywa się pierwszy ślub polskiej młodej pary udzielony przez ks. Bernarda Pyclika. Związek małżeński zawarli Franciszka Leśniowska i Kazimierz Bilski. W 1951 roku odbywa się pierwszy polski chrzest Władysławy Bilskiej. Kopalnia uranu W 1952r. na zboczach góry Głębiec odkryto złoża smółki uranowej. W 1953 roku zbudowano kopalnię.     Z chwilą uruchomienia kopalni woda w studniach w wyniku prowadzenia robót górniczych opadła i przestała nadawać do spożycia. Kopalnia płaciła mieszkańcom ekwiwalent pieniężny za szkody, pod koniec lat 60-tych wybudowała wodociąg. W ramach szkód po kopalnianych mieszkańcy Radoniowa mieli wodę z rurociągu jako jedyna wioska w gminie Lubomierz. Co ciekawsze, woda była za darmo, mieszkańcy za nią nie płacili a władze kopalni przestały wypłacać ekwiwalent pieniężny dla rolników.     1954 r. parafię Lubomierz a tym samym Radoniów ,zmuszony przez U.B. opuszcza ks. Bernard Pyclik. Zostaje przeniesiony do Mrozowa. Ks. Karol Wojtyła w Radoniowie. 2.09.1956 r. w niedzielę po mszy św. w Lubomierzu rowerem do wsi przyjechał Ks. Karol Wojtyła. Razem z księdzem byli również jego przyjaciele: Janina i Jerzy Janik, Antonina Kowalska i Stanisław Rybicki. Ich przyjazd był prawie niezauważony ponieważ ksiądz był ubrany po cywilnemu i sprawiali wrażenie grupy studentów. Z Radoniowa udali się przez Proszówkę i Mirsk do Świeradowa Zdroju . W latach '70 obok wsi zaczęto budować gazociąg. Ówczesne władze zrobiły referendum  "czy mieszkańcy chcą przyłączenia gazu do budynków mieszkalnych". Tylko trzy rodziny odpowiedziały: "Tak". Wobec czego nie wybudowano przyłącza do wsi.     Również w latach '70 przeprowadzono remont kościoła.     1995 r. - zostaje zlikwidowana po kilkuset latach działalności szkoła w Radoniowie (zostało przedszkole).     1997 r. - zostaje oddany do użytku nowy wodociąg. -wykonano przyłącze wody na cmentarzu     2002 r. styczeń - zamieć śnieżna     2002 r. - zostaje powołana drużyna piłkarska "Radar - Radoniów     2003r. -w wyniku zwarcia instalacji elektrycznej spłonęła świetlica OSP. Nadpaleniu uległ strop i dach.     2004 r. -została wykonana dokumentacja rekultywacji terenów po kopalni uranu. Projekt rekultywacji wykonali pracownicy Politechniki Wrocławskiej (Koszela J. Grabas K. Koszela M. i E.  Strużyk ). Koszty ( 35.380 zł. ) w całości zostały pokryte przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Powiatowy Fundusz Ochrony Środowiska w formie dotacji.     2003 - 2005r. - budowa obwodnicy drogi krajowej nr 30 tzw. obwodnicy Radoniowa . Inwestor – Generalna  Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad.     2004 r. - została opracowana „ koncepcja rozwiązania gospodarki   wodno-ściekowej „ .Przewiduje ona budowę kanalizacji między innymi w Radoniowie, Chmieleniu, Popielówku i Pasieczniku o długości 13.503 m. Wartość inwestycji oszacowano na 6.400.000 zł.        Kopiowanie, rozpowszechnianie, przedruk i publikacja w jakiejkolwiek formie (również elektronicznej) do celów komercyjnych  i prywatnych, bez zgody autora zabronione.                                                                                                Copyright © 2009
		Radoniów, Radoniow, radniow.pl, Antonowo, Ottendofr, villa ottonis, dożynki w Radoniowie, dzień sąsiada, kopalnia uranu, r1, kościół podwyższenia krzyża świętego, radoniowa, Krystian, Andrzej, Sękowski, Sękowscy, Grabas, Płotycz Mała, Z podolskiej Płotyczy na zachód polski, Władysława Bilska-Homa, Adam Kazimierz, książka, rowerowy szlak, papieski, ks. Szymon Bajak, sekowski1207@interia.pl, elektrownie wiatrowe w radoniowie, wiatraki, zimowisko, ferie zimowe, dzień babci i dziadka, dzień kobiet, stowarzyszenie wiemy czego chcemy, Henryka socha- zawadzka, szkolenie, biskup, wizyta kanoniczna, budowa świetlicy, świetlica, przetarg, gmina Lubomierz, Głębiec, Proszówka, młyńsko, kościół, kaplica w młyńsku, gajówce, gajówka, Chmieleń, chmieleniu, obwodnica, libenthal, mord w płotyczy, pomordowanych, Karol Wojtyła, Jan Paweł ii, radar Radoniów, szkoła, pierwszy sołtys Tadeusz serwatka, ks. bernard pyclik, kapliczki, domy szachulcowe, zdjęcie lotnicze terenu kopalni „Radoniów”, ściśle tajne, cmentarz, rozkład jazdy PKS, autobusów